Najem w świetle prawa, tak samo jak dzierżawa czy też użyczenie są umową, która dotyczy korzystania z cudzych rzeczy przez określony czas. Najmem możemy nazwać korzystanie z cudzych rzeczy w celach produkcyjnych, jak również mieszkalnych – czyli konsumpcyjnych. Wynająć można maszyny, ale również nieruchomości. Umowa najmu, jaką powinien zawrzeć wynajmujący z najmującym regulowana jest dzięki przepisom kodeksu cywilnego. Dodatkowo każdy powinien pamiętać, że nie jest to jedna z form ochrony konsumentów. Drugą formą jest ustawa z dnia 21 czerwca 2001, która mówi o ochronie praw lokatorów. Jak mówi kodeks cywilny najmem nazywamy umowę, w której wynajmujący nieruchomość czy inną rzecz obiecuje oddać najemy w posiadanie i do używania przez czas określony w umowie, za co najmujący zobowiązuje się wynajmującemu płacić czynsz.

Okazuje się, że nie ma zapisu w prawie, który mówi, że osoba wynajmująca musi być właścicielem nieruchomości. Główną cechą wynajmu (nie tylko nieruchomości) jest określony czas używania przez osobę, która nazywana jest najemcą. Najemca nie m powinien sam przeprowadzać gruntownych remontów  danym lokalu, chyba, że zezwolił na to wynajmujący. Jeżeli tak, powinno zostać określone, co w danym lokalu będzie robił najemca i jak remont będzie rozliczał z wynajmującym. Nie musi natomiast podawać, jakich narzędzi będzie używał, co za tym idzie – wynajmujący nie może go zapytać jaka wiertarka stołowa czy jaki dysperbit został użyty podczas remontu. Są to informacje, które najemca może zachować dla siebie.

Możliwość komentowania jest wyłączona.